امام سجاد پس از تلاوت آیه کریمه ﴿وَمِنْ وَرَائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ﴾؛[1] «پشت سر آنها برزخی است تا روزی که برانگیخته شوند.» فرموده: «برزخ، قبر است که در آن زندگی سختی دارند. به خدا قسم که قبر، باغی از باغهای بهشت یا گودالی از گودالهای آتش است.[2]
درود و سلام و صلوات خدا بر زیباترین روح پرستنده، سجاد آل محمد آن زمان که در خانه پرمهر ابی عبدالله الحسین متولد شد و آن هنگام که در کربلا شاهد سختترین مصیبتها (شهادت سید الشهداء و یاران با وفایش) گشت و آن هنگام که با دلی غمگین و قلبی محزون به سوی دیار حق شتافت و قبرستان بقیع را با وجود خویش عطری دیگر بخشید!
[1] . مؤمنون/100.
[2] . تفسیر صافی، ج 2، ص 149 .