معنای دوّمی که از کنیه «ام أبیها» برداشت میشود، این است که شخصیّت پیغمبر اکرم6، وابستگی به حضرت زهرا3 دارد، همانطور كه شخص پیامبر گرامى6 به وجود آمدة مادرشان مىباشند و حضرت آمنه3 براى شخص آن وجود مقدّس، جزء العلّهٔ هستند، حضرت خدیجه3، مادر حضرت زهرا3 نیز چنین بودند.
ایشان با تلاش و کوشش فراوان، توانست سیزده سال اسلام عزیز را در مکّه یاری کند.
اگر اموال حضرت خدیجه3 و تلاش و کوشش ایشان نبود، پیغمبر اکرم6 نمیتوانست سیزده سال سخت را در مکه پشت سر بگذارد. اگر پیغمبر اکرم6 توانستند سه سال با مشکلات و سختیهای فراوانی در شعب أبی طالب به همراه چهل نفر استقامت کنند، در اثر تلاش و کوشش مادر حضرت زهرا3 یعنی حضرت خدیجه3 و اموال ایشان بود.
خود حضرت زهرا3 نیز در ده سال حضور در مدینه، با کمک امیرالمؤمنین7، بسیار به پیامبر6 کمک کردند. اگر ایشان و شوهرشان نبودند، پیغمبر اکرم6 نمیتوانستند ده سال مشکلات حضور در مدینه را پشت سر بگذارند.
پیغمبر اکرم6، طی ده سال حضور در مدینه، 84 جنگ را پشت سر گذاشتند. کسی که به اقرار سنّی و شیعه، توانست به کمک پیامبر6 آمد و ایشان جنگها را فتح کند، حضرت علی7 بود. و آن کس که به امیرالمؤمنین7 کمک کرده، حضرت زهرا3 و درآمدهای فدک ایشان بوده است.
حضرت زهرا3 در طول عمر مبارکشان، برای خود و خانواده، از درآمد فدک استفاده نمیکردند و درآمد آن را بین فقراى بنىهاشم و مهاجرین و انصار تقسیم مىنمودند.[1] ایشان با یک زندگی فوقالعاده ساده و در حدّ ضرورت، روزگار میگذراندند تا جایی که سوره مبارکه «هَل اَتیٰ» دربارة ایشان نازل شد.
زندگانی حضرت زهرا3 خیلی مشکل بوده است؛ ایشان میتوانستند از درآمد فدک، یک زندگی رفاهی پیدا کنند، امّا معتقد بودند فدَک باید فدای اسلام عزیز شود؛ لذا همه درآمد فدک را صرف اسلام میکردند.
بنابراین میتوان گفت: همینطور که حضرت خدیجه3 در سیزده سال حضور پیامبر در مکّه، اسلام عزیز را اداره کردند، حضرت زهرا3 نیز در ده سال دوران مدینه، آن هشتاد و چهار جنگ و مشکلات مدینه را اداره کردند.
خلاصه آنکه معنای دوّم «ام ابیها»، این است که شخصیّت پیغمبر اکرم6 و دین اسلام، متوقّف بر زهراست. اگر ما بگوییم که از نظر تاریخ، اسلام در مکّه، متوقّف بر حضرت خدیجه3 و در مدینه متوقّف بر حضرت زهرا3 است، مسلّماً اشتباه نکردهایم و قطعاً اغراق نگفتهایم. اگر پیغمبر اکرم6 احترام خاصّی دارند، به خاطر شخصیت ایشان، به خاطر اسلام و به خاطر دین و قرآن است و وجود این شحصیّت، مرهون حضرت زهرا3 و مادرشان حضرت خدیجه3 است.
[1] . ر.ک: الكافی، ج 7، صص 48 ـ 49؛ كشف المحجّهٔ، ص 182و...