یكى از وظایف پیامبر اكرم6 تبیین معانى و مفاهیم قرآن كریم بود، خداوند خطاب به پیامبر اكرم6 میفرماید:
﴿وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِم﴾.[1]
ما ذكر (قرآن) را بر تو نازل كردیم تا آنچه براى مردم نازل میشود را براى آنها تبیین نمایى.
پیامبر اكرم6 نیز در حدیث ثقلین، عترت7 خود را ملازم و همراه با قرآن قرار داده و فرموده است:
«إِنِّي تَارِكٌ فِيكُمُ الثَّقَلَيْنِ كِتَابَ اللَّـهِ وَ عِتْرَتِي».
من دو شیئى گرانبها را در میان شما میگذارم، این دو عبارتند از: كتاب خدا، و عترت من.
یعنى فهم حقایق قرآن را باید با راهنمایى عترت7 آموخت.
هم چنین تأویل قرآن را جز خدا و راسخان در علم نمیدانند، چنانكه قرآن كریم میفرماید:
﴿وَ ما يَعْلَمُ تَأْوِيلَهُ إِلَّا اللَّـهُ وَ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْم﴾.[2]
و در روایات آمده است كه: ائمه معصومین7 راسخان در علم میباشند.[3]
[1] . نحل/ 44.
[2] . آل عمران/ 7.
[3] . اصول كافى، ج 1، كتاب حجت، باب الراسخین فى العلم.