ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة از کیست
حدیثی داریم از رسول مکرم اسلام تحت عنوان « ان الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة»
حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است :
نقش مهم سوگواره های سنتی در فرهنگ سازی عاشورا
هدف از اجرای تعزیه علاوه بر نمایش دادن مظلومیت امام حسین(ع) و یاران با وفای ایشان، مصیبت های وارده بر حضرت زینب(س) است که از کربلا تا خرابه شام این بانوی صبرواستقامت، ایستادگی و شجاعت آنها را تحمل کرد.
تعزیه علاوه بر آنکه یک نمایش دینی است نوعی آداب، رسوم و آیین در هر جامعه نیز محسوب می شود زیرا از مهم ترین و جذاب ترین شاخصه هایی است که جامعه شناسان به بررسی آن می پردازند. در مورد زمان پیدایش و ورود آن به فرهنگ ایرانی ـ اسلامی زمان دقیقی ثبت نشده است اما مراسم سوگواری و به ویژه نمایش تعزیه امام حسین )ع) سابقه ای نزدیک به هزار سال در این کشور دارد به طوریکه اولین نشانه هایی که از برگزاری مراسم سوگواری برای امام حسین (ع) در دست است، به زمان حکومت دیلمیان در ایران برمی گردد که در آن زمان نیز ایرانیان دسته های عزاداری برای امام حسین (ع) راه می انداختند و با پوشیدن لباس مشکی، گل مالیدن به سر و کفن پوشیدن به عزاداری می پرداختند.
هم اکنون نیز با گذشت بیش از یک هزارو 400 سال از واقعه عاشورا مسلمانان جهان از مصیبت عظیمی که بر خاندان رسول خدا(ص) وارد شد در حزن و اندوه هستند و در ایام محرم نیز با بر پا کردن عَلم و تکایا به عزاداری برای سید و سالار شهیدان امام حسین(ع) می پردازند به گونه ای که وقتی وارد فضای برگزاری مراسمات عزاداری این امام همام می شویم یا برای نمایش تعزیه می رویم حال و هوای محرم دل آدمی را می لرزاند که نوادگان پیامبر خدا(ص) چه مصیبت ها کشیدند.
یکی دیگر از اهداف اجرای این تعزیه را احیای فرهنگ امربه معروف و نهی ازمنکر، زنده نگه داشتن نهضت عاشورا و یاد و خاطره پیامآور کربلا حضرت زینب (س) است ماه محرم در مکتب تشیع یادآورنهضت حضرت سیدالشهدا(ع) و حماسه جاودان کربلاست، به همین علت ما امروز با عزاداری محرم وفاداری خود را به آرمان و راه آن بزرگوار یعنی ظلم ستیزی که نیاز امروز جوامع است، اعلام می کنیم.
در تعزیه مداحان در عین اجرا سرتاسر نمایش را شرایط اندوه و اشک فراهم کردند که این مهم از دید جوانان و نوجوانان مورد استقبال قرار گرفت، همچنین سعی شد تا گریزی از تمامی وقایع عاشورا در این تعزیه گنجانده شود به گونه ای که این نمایش از آب آوردن حضرت عباس(ع) به خیمه ها تا شهادت ایشان و حضرت علی اصغر و علی اکبر(ع)، جنگ امام حسین(ع) ، خیم سوزان و اسارت اسرای کربلا، رسیدن به شام و مجلس یزید را در بر می گیرد.
مهمترین قسمت اجرای این تعزیه که به نوعی می توان گفت دلیل بر نامگذاری تعزیه است موضوع حضرت رقیه(س) می باشد که ایشان علی رغم سن کمی که داشتند با سر پدر نجوا می کنند و به شهادت می رسند.
تعزیه نقش مهمی در انتقال مفاهیم فرهنگ عاشورا دارد
مردم آن چه که از وقایع کربلا می دانند، را شنیده اند و یا مطالعه کرده اند، در حالی که تعزیه یک نمایش بصری است و مردم با دیدن صحنههای تعزیه به نوعی خود را در آن صحنهها میبینند و وقایع برایشان به طور ملموس تری تداعی میشود از همین جهت معتقد هستم این نمایش نقش بسزایی برای نشان دادن وقایع کربلا و آشنایی مردم با آن دارد.