و مادرش حضرت خدیجه کبری بانویی است که خداوند تعالی به خاطر فداکاریهایش در راه تقویت مقام نبوت، جبرئیل امین را برای ابلاغ سلامش به آن بانوی بزرگ به نزد رسول خدا6 میفرستد.
روایت کردهاند: ان جبرئیل اتی النبی 6 فقال: اقرء خدیجة من ربها السلام. فقال رسول الله6 یا خدیجة هذا جبرئیل یقرئک السلام من ربک فقالت خدیجة: الله هو السلام، و منه السلام و علی جبرئیل السلام.[1]
جبرئیل نزد پیامبر6 آمده و عرض کرد یا رسول الله از جانب خداوند تعالی مامورم که سلامش را به خدیجه3 ابلاغ نمایم. در این هنگام رسول خدا6 به خدیجه فرمود: ای خدیجه این جبرئیل است که سلام خدایت را برایت آورده است سپس خدیجه گفت: خدا خود، سلام است و از او است سلام، و سلام به او بر میگردد.
قابل ذکر است که خدیجه کبری دختر خویلدبن اسدبن عبدالعُزّی بن قصیبنکلاب است. و رسول خدا6 با اول زنی که ازدواج کرد این بانو بود. و فوقالعاده به پیامبر6 عشق میورزید، بهطوری که همه دارائیهایش را پیش پای آن حضرت نثار کرد و آن حضرت نیز برای جلب محرومان به اسلام همه آن دارائیها را در راه خدا انفاق نمود.
و به علاوه میتوان گفت که خداوند متعال به این بانوی بزرگ را در عوض جان نثاریهایش در راه رسول خدا6 و گذشت و ایثارش به مادری امّالائمّه حضرت فاطمهالزهرا مفتخر ساخت. و چه مقامی از این مقام برتر که ظرف وجودش پرورشگاه حضرت زهرای مرضیه3 گردید.
معروف است که پیامبر6 بعد از رحلت این بانوی بزرگ یعنی خدیجه کبری هر وقت صحبت از او میشد با تجلیل ویژه از او یادآوری میفرمود. به طوری که در بعضی از اوقات برای عایشه تحملناپذیر میشد و معترضانه میگفت: یا رسولالله چرا این همه از خدیجه صحبت میکنید او یک زن پیری بیش نبود! و بلافاصله پیامبر برافروخته میشد و میفرمود: اَیْنَ مِثْلُ خدیجه صدقتنی حین کذبنی الناس[2].
مانند خدیجه کجاست؟ او روزی پیامبری مرا تصدیق کرد و به من ایمان آورد که تمام مردم مرا تکذیب کرده بودند.
آری حضرت خدیجه کبری3 نخستین زنی است که به رسول خدا6 ایمان آورد. هفت سال با رسول خدا6 نماز خواند در حالی که جز او و حضرت علی کسی با پیامبر نماز نگزارد.
رسول خدا بیست و پنج ساله بود که با این بانو که چهل سال از سن او میگذشت ازدواج کرد. حضرت خدیجه قبلاً دو شوهر کرده بود یکی ابوهاله هندبن نباش تمیمی، و پس از فوت او عتیق بن عائذ مخزومی.
شوهران او هر دو از ملوک عرب بودند. در عظمت مقام خدیجه3 همین بس که رسول خدا6 او را از زمره چهار زن به کمال رسیده دانسته است چنانچه فرموده است: تنها چهار زن به کمال رسیدهاند:
مریم بنت عمران، آسیة بنت مزاحم، و خدیجه بنت خویلد، و فاطمه بنت محمد.
این حدیث شریف در بسیاری از کتابهای شرح زندگانی حضرت زهرا ثبت شده دیگر احتیاجی به ذکر سندش نیست در این حدیث رسول خدا6 فرمود: از مردان خیلی به کمال رسیدهاند ولی از زنان چهار نفر کاملاند.
1 ـ مریم دخترعمران، مادر حضرت عسیی روحالله
2 ـ آسیه دختر مزاحم همسر فرعون مصر
3 ـ خدیجه دختر خویلد
4 ـ فاطمه دختر محمد6
مادر خدیجه دختر احلم از اولاد عامربن لوی است حضرت خدیجه افتخار همسری رسول خدا6 را در مدت 24 سال و چندماه داشته است تولد حضرت خدیجه 68 سال قبل از هجرت در مکه واقع شده است. این بانوی بزرگ برای رسول خدا6 هفت فرزند بدنیا آورد. چهار دختر بهنامهای: زینب، رقیه، امکلثوم و بهترین زنان عالم حضرت فاطمه زهرا3 و سه پسر به نامهای قاسم، طیب، طاهر که هر سه در کودکی وفات یافتند و بعضی از مورخین فقط یک پسر برای این بانو نوشتهاند و معتقدند که این بانوی بزرگ تنها یک پسر به نام قاسم به دنیا آورد که لقبهای او طیب و طاهر بود.
حضرت خدیجه در سال دهم بعثت سه روز پس از وفات ابوطالب در سن 65 سالگی وفات یافت و قبر شریفش در قبرستان قریش در مکه معظمه قرار دارد و رسول خدا6 آن سال را که به فاصله سه روز تا یکماه دو یاور بزرگ خود یعنی ابوطالب پدر علی و خدیجه کبری را از دست داد. عامالحزن نامید یعنی سال غم و اندوه.
[1] . الاستیعاب ، ج 4 ، ص 279.
[2] . بحار الانوار مجلسی ، ج 16 ، ص 12.