جریان مباهله، یکی از اسناد مهم تاریخ شیعه است، که شبههای در آن نیست و مستندات تاریخی آن بسیار محکم است:
1 . از پیامبر گرامی6 آورهاند که پس از فرود آیه شریفه مباهله، به وسیله فرشته وحی، علی و فاطمه و حسن و حسین را فراخواند، و آنان را به بیابان مدینه برای مباهله آورد، و در حالی که رو به آسمان داشت نیایشگرانه فرمود:
اللهم هؤ لاء اهل بیتی
«بارخدایا! اینان خاندان منند»
2 . و نیز «سعد ابی وقاص»، هنگامی که معاویه از او خواست تا به امیرمؤمنان7 اهانت کند و آن گرامی را دشنام دهد، گفت: مرا معاف دار؛ چرا که سه فضیلت بزرگ، از علی و خاندانش به یاد دارم که با وجود آنها نمیتوانم به او اهانت کنم .
پرسید: کدامند؟
گفت: یکی از آنها جریان مباهله است که پیامبر پس از نزول این آیه شریفه که میفرماید: ﴿تَعالوُا نَدعُ اَبنَائَنا وَ...﴾ ، خود دیدم که دست حسن و حسین را گرفته بود و فاطمه و علی نیز به همراه او برای مباهله آمدند و آن گاه پیامبر6 رو به آسمان فرمود:
اللهم هؤ لاء اهلی
«بار خدایا! اینان خاصان نزدیک من هستند.»
3 . و هشتمین امام نور حضرت رضا نیز در مناظرهای در کاخ مأمون فرمود: خداوند، پاکترین و شایستهترین بندگان خویش را در آیه «مباهله» مشخص ساخت، و به پیامبر6 فرمود با آنان برای مباهله بیرون برود و پیامبر نیز به همراه فاطمه، علی، حسن و حسین برای انجام این رسالت بزرگ بیرون آمد.
این امتیازی است که هیچ کس در آن بر خاندان پیامبر پیشی نگرفته و شکوهی است که به کسی جز فاطمه و شوی گرانقدر و دو فرزندش نرسیده است . راستی که شرافتی برتر از این نشاید.
و این پرتوی از شکوه معنوی، و جلوهای از موقعیت والای بانوی بانوان در آیینه، سند افتخار فخر زنان عالم، و پرتوی از سیمای پرفروغ او در قرآن .
در چشمان نافذ و حق بینش، اقیانوس بی کرانه دانش و بینش به گستره تاریخ فرهنگها و بعثتها موج میزد و در سراسر سازمان وجودش روح یقین، ایمان و اخلاص جاری بود.
ناگواریها و مشکلات را با درایت و فرزانگی از سر راه کنار میزد و رفعت دانش و اوج والایی و شکوه همه جانبه را با گستره وجودی و تواضع و فروتنی در سازمان وجود خویشتن و در کنار هم جای میداد.
جان شیفتهاش تنها با یاد خدا، و نیایش با او آرام میگرفت. و روح تشنه و شیدایش، با زلال وحی که بر قلب مصفای پدرش محمد6 فرود میآمد سیراب میگشت.
و بدین سان بود که آموزگار ارزشها شد، و سند طهارت، قداست و پاکی و شکوه همه جانبه او را ، فرشته وحی از آسمان فرود آورد و در تابلوی زیبای قرآن در چشم انداز عصرها و نسلها قرار داد.