موضوع حجاب از ابعاد مختلفی مورد بررسی قرار گرفته است و کتابها و مقالات متعددی در این زمینه تدوین شده است ولی تأثیر روانی آن بر خود زن کمتر مورد توجّه قرار گرفته است. این مقاله در صدد آن است تا با بررسی حجاب از دیدگاه فاطمهی زهرا3، توسط مربیان و مسئولان فرهنگی جامعه بینش تازهای درباره تأثیر روانی حجابی و عفاف به زنان و دختران ارائه دهد.
زنان به عنوان نیمی از افراد جامعه نقش مهمی در ایجاد و گسترش عفت، پاکدامنی و اخلاق در بین جوامع بشری دارند. به طوری که سلامتی فکری و روانی زنان سلامتی نیمی از جمعیت هر جامعه را شامل میشود. که در صورتی که خلاف این باشد سلامتی نیم دیگر را نیز به خطر میاندازد. اما متأسفانه ما روز به روز شاهد نامناسب پوشش زنان و بد حجابی و بیحجابی در جامعه اسلامی خود هستیم. اگر زنان در زندگی روزمره خود و در کوچه و خیابان و محل کار و تحصیل احساس امنیت نکنند و همواره در ترس و دلهره باشند به تدریج دچار اضطراب میشوند و از نظر روحی و روانی ضربه میبینند. در صورتی که میدانند در بسیاری از موارد مسائل ایجاد شده برای آنها باشی از بدحجابی و بی حجابی آنان نشان میگیرد ولی عطش آنها به خود نمایی مانعی در برابر حفظ حجاب آنها قرار میگیرد و به تبع آن خطر برای آنها فزونی مییابد. طرح مسئله حجاب در جامعه و مطرح نمودن شیوه و روش حضرت فاطمه3 و سایر زنانی که الگوی راستین جامعه اسلامی بوده و هستند میتواند هشداری باشد که باید تعداد برنامههای فرهنگی را مطابق با افزایش جمعیت افزایش داد. پس چه زیبا و مناسب و مفید است که همزمان با ولادت و شهادت پیشوایان دین چنین همایشهایی برگزار گردد. که این خود نمونهی ارزشمندی از یک کار فرهنگی در جامعه میباشد.