حالا این بانو كه برای همه ما اسوه است، در این بخش ما موظفیم، مثل آن حضرت حركت كنیم. منتها او در حد آفتاب و ما در حد شمع. او فضای كل جهان را روشن میكند، و ما در زندگی خاص خودمان مثل شمع نور میدهیم و فضای زندگی خود را روشن كنیم.
حضرت فاطمه3 فرمود: «من أصعد الی الله خالص عبادته أهبط الله عزّوجلّ إلیه أفضل مصلحته»؛ فرمود: اگر كسی عمل خالص بكند، و این قدرت را داشته باشد كه عمل خالص را به پیشگاه ذات اقدس الهی ببرد، ذات اقدس الهی بهترین و والاترین مصلحت او را به او عطا میكند و نازل میكند.
وجود مبارك بیبی نفرمود؛ اگر كسی كار خوب بكند، خدا بهترین مصلحت را به او میدهد. زیرا تا انسان بالا نرود كه نمیتواند یك هدیهای را به پیشگاه ذات اقدس الهی اهدا بكند.
فرمود: اگر یك كسی كار خوب كرد و این كار را حدوثاً و بقائاً طاهر نگه داشت و آلوده نكرد، و همراه كار خوب رفت؛ به مصلحت مورد نظر دست پیدا میکند. چون ﴿إِلَیهِ یصْعَدُ الكَلِمُ الطَّیبُ﴾، بالا رفتن كار هر كسی نیست؛ برسد و به خدا تقدیم بكند. اگر كسی به جایی رسید كه خودش كار خیر خود را به خدا تقدیم كرد و خودش آن را بالا برد؛ نه ملائكه بالا ببرند؛ كار خیر را ملائكه میبرند گزارش میدهند، بالأخره جواب را هم آنها میآورند؛ آن بردن و آوردن هر دو مع الواسطه است، بهرهاش هم كم است، ولی اگر كسی خودش آن هنر را داشته باشد كه همراه ملائكه بالا برود و این كار خیر خود را به پیشگاه ذات اقدس الهی تقدیم بكند؛ آنگاه فاضلترین مصلحت او را ذات اقدس الهی نازل میكند؛ این دستوری است كه وجود مبارك بیبی حضرت زهرا3 به ما داده است.