مسلمانان در مورد اهلبیت: سه گروهند: گروهی از پی سخنان رسول اکرم رفته، کتب عامه و خاصه را مطالعه نموده به ارزش اهلبیت: واقف شده و نجات و سعادت خویش را در مودت و محبت آنان شناختهاند.
گروه دوم کسانی هستند که در سخنان پیامبر اسلام، تحقیق نکرده، مقام شامخ اهلبیت را نشناخته، از توصیههای مؤکد آن حضرت درباره آنان آگاهی نیافته و در نتیجه، نسبت به اهلبیت بی تفاوت ماندهاند. این گروه جاهل و بی خبر، خواه قاصر باشند خواه مقصر، در هر صورت از محبت اهلبیت طهارت:، بی نصیبند و در روز جزا، حکم حضرت باری تعالی سرنوشتشان را تعیین خواهد نمود.
گروه سوم معاندین و دشمنان اهلبیتند. بسیاری از افراد این گروه در صدر اسلام، از مقام رفیع عترت آگاه بودند، به سخنان نبی اکرم درباره آنان وقوف داشتهاند، اما هوای نفس و خودخواهی، تفوق طلبی و برتری جویی و خلاصه حب جاه و افکار شیطانی موجب انحرافشان گردید، از حق روی گرداندند و بغض و کینه عترت را در دل گرفتند.
اینان همان گروهی هستند که از نزدیک معجزات حضرت موسی بن عمران را دیدند و در باطن یقین پیدا کردند که او فرستاده خداوند است و اعمالی که انجام داده آیات الهی است اما به ظاهر، معجزاتش را سحر خواندند رسالتش را انکار نمودند. خداود درباره این گروه فرموده است:
﴿فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هٰذَا سِحْرٌ مُبِينٌ* وَ جَحَدُوا بِهَا وَ اسْتَيْقَنَتْهَا أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوّاً ...﴾[1]
«پس از آن که آیات ما بر آنها مشهود گردید گفتند: اینها سحر آشکار است. آیات ما را که معجزات حضرت موسی بود انکار نمودند با آن که ضمیرشان به معجزیت آیات و نبوت موسی7 یقین قطعی داشت. این افکار ظالمانه و خلاف حق را به انگیزه برتری طلبی و تفوق جویی انجام دادند».
روایاتی را که علما و محدثین بزرگ خاصه و عامه از حضرت رسول اکرم درباره دوستی و محبت اهلبیت: و ثمرات آن و همچنین درباره دشمنی اهلبیت: و زیانهای آنها نقل نمودهاند و در کتب معتبره آمده بسیار است.
زمخشری در تفسیر کشاف ذیل آیه ﴿قُلْ لاَ أَسْأَلُکُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلاَّ الْـمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى﴾[2] نقل نموده از پیغمبر اکرم که حضرت فرمودند:
«هر کس با دوستی آل محمد بمیرد، شهید از دنیا رفته است.
آگاه باشید هر کس با دوستی آل محمد بمیرد آمرزیده از دنیا رفته است.
آگاه باشید هر کس با دوستی آل محمد بمیرد تائب از دنیا رفته است. آن هم مومنی که دارای ایمان کامل باشد.
آگاه باشید هر کس با دشمنی آل محمد بمیرد قیامت به محشر میآید و بین دو چشمش نوشته شده، نا امید است از رحمت خداوند.
آگاه باشید هر کس با دشمنی آل محمد بمیرد کافر از دنیا رفته است.
آگاه باشید هر کس با دشمنی آل محمد بمیرد بوی بهشت به مشامش نمیرسد».[3]
[1] . سوره نمل، آیه 13 و 14.
[2] . سوره شوری، آیه 23.
[3] . تفسیر کشاف، ج 3، ص 467.