فاطمه زهرا مكان پهناوری از قلب پدر خویش رسول خدا را به خود اختصاص داده، و در كشور وجود پیامبراكرم بهترین موقعیت از آن وی بود.
نبی مكرّم، فاطمه زهرا را دوست میداشت، ولی نه محبّتی مانند محبّت پدران به دخترانشان. به عبارتی دیگر، احترام نهادن رسول اكرم به دخت خویش علاوه بر انگیزه باطنی و فطری، یعنی محبّت ورزیدن پدر به فرزند همراه با تعظیم و تكریمی بود كه از بزرگی مقام صدیقّه طاهره منشأ میگرفت. آنگونه كه نمیتوانیم به هیچ وجه در عالم هستی این چنین محبّتی را از پدری نسبت به دختری سراغ بگیریم.
به نظر میرسد كه این اظهار محبّتها و تكریمها از سوی خدا، نسبت به فاطمه زهرا به آن علّت بود، كه مقام و موقعیت صدیقه طاهره برای مردم نزد خدا و رسول شناسانده شود، زیرا كه پیامبر اكرم میدانست به زودی بر سر دختر عزیز او انواع ظلمها و ضدیتها و آزارها و هتك حرمتها خواهد آمد و از آنجا كه پیامبر میخواست حجّت را بر مردم تمام نماید، تا در این زمینه برای هیچكس عذر و بهانهای باقی نماند. به همین سبب تا این حدّ دختر عزیز خویش را اعزاز و اكرام میفرمودند.
لازم میدانیم به عنوان شاهد سخن، احادیثی را كه بیانگر مقام و موقعیت و منزلت فاطمه زهرا در قلب پیامبر است، ذكر نماییم:
جابر بن عبداللَّه انصاری، یكی از اصحاب نزدیك پیامبر میگوید:
یكی از حاضران به آن حضرت عرض كرد:
به گونهای با فاطمه رفتار میكنی، كه با هیچ كدام از دخترانت این گونه رفتار نكردی؟
پیامبر در پاسخ فرمود:
«جبرئیل سیبی از سیبهای بهشت را برایم آورد و به من داد، از آن خوردم، آب آن در صلب من قرار گرفت، و فاطمه از همان آب به وجود آمد؛ و من بوی بهشت را از وجود فاطمه استشمام میكنم.
روزی عایشه نیز همین سؤال را كرد، پیامبر شبیه همان پاسخ را داد، و در پایان فرمودند:
هرگز فاطمه را نبوسیدم مگر اینكه بوی خوش درخت طوبی بهشت را، از وجود او در روح و روانم یافتم.[1]
برای اینكه بیشتر به مقام ارجمند حضرت زهرا پی ببریم، به سخن جالب و عمیقی كه از پیامبر است، استناد میكنیم:
«رائحَةُ الاَنْبیاء رائحَةُ السَّفَرْجَلِ، وَ رائحَةُ الْحُورِ العَینِ رائحَةُ الْاسِ، وَ رائحَةُ الْـمَلائكَه رائحَةُ اَلْوَرْدُ، وَ رائحَةُ اَبْنَتی فاطِمَهُ الزَّهراء رائحَةُ السَّفَرجَلِ وَ الآسِ وَ الْوَرْدِ؛»
بوی پیامبران بوی «به» است، بوی بانوان بهشت، بوی درخت مُوْرد(شبیه درخت انار كه برگ و گل خوشبو دارد) میباشد، بوی فرشتگان بوی گل سرخ است، و بوی دخترم فاطمه زهراء بوی بِهْ و آس و گل سرخ است.[2] یعنی در وجود این دختر ممتاز، خوی و سرشت پیامبران و بانوان بهشت و فرشتگان، در یكجا جمع است.
پیامبر هنگامی كه از جنگ یا سفری باز میگشت، ابتدا به مسجد رفته و دو ركعت نماز میخواند و آنگاه نزد فاطمه میرفت، و بعد نزد همسران خود.[3]
پیغمبر اكرم درباره فاطمه میفرمود:
ایمان به خدا، در اعماق دل و باطن روح زهرا چنان نفوذ كرده كه برای خدا، خودش را از همه چیز فارغ میسازد.[4]
از رسول اكرم نقل شده كه فرمودند:
«دخترم فاطمه؛ سیده بانوان جهان از پیشینیان و آیندگان است، وی پاره تن من است، و نور چشم و میوه قلب من، و روحی كه میان دو پهلوی من است.
او حوریهای است به صورت انسان، آن هنگام كه در محراب عبادت در برابر خدایش میایستد، نور وی برای ملائكه آسمان میدرخشد، آنگونه كه نور ستارگان برای اهل زمین درخشندگی دارد. آن هنگام پروردگار بلند مرتبه به فرشتگان خود میفرماید:
ای فرشتگانم! به بندهام فاطمه، سیده و سرور كنیزانم، كه در برابرم ایستاده نظر افکنید، ببینید اعضاء و جوارح او از ترس من میلرزد. و با تمام قلب و وجود خویش به عبادتم ایستاده. شما را به شهادت میگیرم، كه شیعیان وی را از آتش ایمن گردانم.»[5]
از عایشه پرسیدند:
محبوبترین مردم نزد رسول خدا چه كسی بود؟ گفت: فاطمه بعد پرسیدند:
محبوبترین مردان چه كسی بود؟ گفت:
شوهرش علی7.[6]
پیغمبر تا صورت فاطمه را نمیبوسید به خواب نمیرفت.[7]
پیامبر میفرمود:
فاطمه پاره تن من است. هر كس او را خشنود كند، مرا خشنود كرده و هر كسی او را اذیت كند مرا اذیت كرده است. عزیزترین مردم نزد من فاطمه است.[8]
در حدیث شریفی، پیامبر میفرماید:
«ای فاطمه به درستی كه خداوند تو را اختیار كرد و پاكیزه ات قرار داد و بر تمام عالم برگزیدت. ای فاطمه! در برابر پروردگارت بر فروتنی پافشار و با ركوع كنندگان سجده و ركوع بگذار. »[9]
همچنین آن حضرت میفرماید:
همانا خداوند مرا آفرید، و نور مرا شكافت، و عرش را از آن آفرید. بنابراین عرش از نور من است و نور من از نور خداست و نور من از عرش برتر است.
بعد نور برادرم علی را شكافت و ملائكه را از آن آفریده پس ملائكه از نور علی است و علی از ملائكه برتر است.
پس نور دخترم فاطمه را شكافت و آسمانها و زمین را از نور او خلق كرد. بنابراین آسمانها و زمین از نور فاطمه میباشد و نور دخترم از خداوند است و دخترم فاطمه از آسمانها و زمین برتر است.[10]
ابو ایوب انصاری نیز از پیامبر نقل میكند:
روز قیامت منادی از زیر عرش ندا میكند، ای اهل محشر سر به زیر افكنید و چشمها را ببندید تا فاطمه از صراط عبور فرماید و آن گرامی عبور میكند در حالیكه هفتاد هزار نفر از حوریان بهشتی همراه اویند.[11]
عبداللَّه بن عمر میگوید:
نبی اكرم سر فاطمه زهرا را میبوسید و میفرمود:
پدرت فدای تو باد و وقتی بر فاطمه زهرا وارد میشدند و ایشان میخواست به احترام پدر از جای خود برخیزد، پیامبر میفرمودند:
تكان مخور و به همان حالتی كه هستی باش.
[1] . بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۵ و ۶.
[2] . بحارالانوار، ج ۶۶، ص ۱۷۷.
[3] . الاستیعاب، ج ۲، ص ۷۵۰.
[4] . بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۴۶.
[5] . بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۱۷۲.
[6] . كشف الغمه، ج ۲، ص ۸۸.
[7] . كشف الغمه، ج ۲، ص ۹۳.
[8] . مناقب این شهر آشوب، ج ۳، ص ۳۳۲.
[9] . بیت الاحزان، محدّث قمی، ص ۶۰.
[10] . بحار الانوار، ج ۱۵، ص ۱۰.
[11] . كشف الغمه، ج ۲، ص ۱۳.