هنگامى كه حضرت زهرا3 به خانه بازگشت و مریض شد - كه شهادت حضرت هم در اثر آن بیمارى بود- زنان مهاجر و انصار به عیادت حضرت آمدند و گفتند: اى دختر پیامبر، حالتان چگونه است؟
حضرت حمد الهى به جاى آورد و بر پدر بزرگوارش درود فرستاد و سپس فرمود:
صبح كرده ام در حالیكه به خدا سوگند از دنیاى شما متنفرم و آن را رها كرده ام، و نسبت به مردان شما غضبناكم. با امتحانِ اول آنان را به دور افكندم و با آزمایشِ عمقِ ایمانشان، آنان را مورد غضب و ملامت قرار دادم.
پس ننگ بر كُند شدن شمشیر، و بى استقامتى نیزه، و اضطراب فكر، و تزلزل روح جدیت، و ترس از فتنه و جنگ! ننگ بر كندى شمشیر و بازى گرفتن امور بعد از جدى بودن آن، و آسیب پذیرى مردم و شكاف برداشتن نیزهها و فریب خوردن افكار و لغزش خواسته ها. و چه بد است آنچه براى آیندهى خود مهیا كردهاند كه خداوند بر آنان غضب كرده و دائماً در عذاب خواهند بود.
بنابر این چاره جز این نبود كه قلادهى آن را بر گردنشان افكندم و سنگینى آن را بر دوششان قرار دادم و ننگ آن را بر سرشان افكندم.
پس خیر از ظالمین دور باد، و به بلا دچار شوند و از آثار نیك محروم باشند و از رحمت خدا دور گردند.
خلافت را از کوههای بلند رسالت و پایههای نبوت و محل نزول روحالأمین با وحی مبین و از عالمان آگاه و حاذق در امر دنیا و دین به کجا کشاندند. بدانید که این زیانِ آشکار است.
از ابوالحسن علی7 چه چیزی را نمیپسندیدند؟
به خدا قسم، از صلابت شمشیرش و بیپروائی از مرگش و شدت حملههایش و برخوردهای عبرتآموز در جنگ، و از تبحر در کتاب خداوند و غضب در امر الهی ناراضی بودند.
چه کسی را به جای علی7 انتخاب کردند؟!
به خدا سوگند، اگر از گرفتن مهاری که پیامبر آن را به او (علی7) سپرده بود خودداری میکردند با او انس میگرفت و آنان را چنان به آرامی سیر میداد که محل بستن مهار را زخمی نکند و حرکتدهندهی آن خسته نشود و سوارهی آن به اضطراب نیفتد.
و آنان را بر سر آبی فراوان و گوارا و زلال و وسیع میبُرد، که آب آن از دو طرف نهر لبریز باشد و دو سوی آن گلآلود نشود، و آنان را از آنجا سیراب بیرون میآورد. و در حالی که برای آنان سیرابی را پسندیده است ولی خود از آن استفاده نمیکرد مگر به قدر رفع عطش و دفع شدت گرسنگی.
و اگر خلافت را به او میسپردند برکات آسمان و زمین بر آنان گشوده میشد، ولی آنان از حق روی گردانیدند، پس به زودی خداوند آنان را به آنچه برای خود کسب کردهاند مؤاخذه مینماید و کسانی که ظلم نمودند به زودی سزای آنچه کسب کردهاند به آنان میرسد و نمیتوانند مانع چنین عاقبتی شوند.
هان، بیا و بشنو، و تا زندهای روزگار امر عجیبی را به تو نشان خواهد داد! و اگر تعجب کنی بدانکه همین حادثه تو را به تعجب واداشته است!
به کدام سو روی آوردند؟! و به کدام تکیهگاهی اتکاء نمودند؟! و به کدام پایهای اعتماد نمودند؟! و به کدام دستاویزی چنگ زدند؟! و بر ضد کدامین ذریهای اقدام کردند و بر آنان چیره شدند؟! و برای چه کسی انتخاب کردند و برای چه کسی رها نمودند؟! چه بد سرپرستی و چه بد دوستانی! و برای ظالمین چه بد جایگزینی است.
به خدا سوگند پس ماندگان را به جای پیشتازان، و ترسوی نادان را به جای دلیر آگاه، و فرومایگان را به جای معتمدان خود قرار دادند. بینیشان بر خاک مالیده باد و پشیمان شوند قومی که گمان میکنند کار درستی انجام میدهند. بدانید که آنان مفسدند ولی خود نمیدانند.
وای بر آنان! آیا کسی که به حق هدایت میکند سزاوارتر به پیروی است یا کسی که خود هدایت نیافته مگر آنکه هدایت شود؟ شما را چه شده است؟! چگونه حکم میکنید؟!
بدانید قسم به لایزالی خداوند، هماکنون فتنه باردار شده است! پس زمان کوتاهی منتظر بمانید تا ثمرهاش ظاهر گردد. آنگاه از آن، کاسهای لبریز از خون تازه و سم تلخ کشنده بدوشید. آنگاه است که اهل باطل زیان میکنند، و آیندگان از نتیجهی آنچه پیشینیان پایه گذاردهاند آگاه میشوند.
سپس خیال خود را راحت کنید و قلب خود را برای نزول فتنه قوی کنید و بشارت باد شما را بر شمشیری برنده، و قهر و غلبهی متجاوز ظالم، و هرج و مرج دائمی و عمومی، و زورگوئی ظالمین که اموال عمومی را غارت میکند، و برای شما چیز کمی باقی میگذارد، و جمع شما را درو کرده و نابود مینماید.
افسوس بر شما! چگونه خواهید بود هنگامی که دچار سردرگمی میشوید؟ آیا حق را به زور به شما بقبولانیم در حالی که خودتان مایل نیستید؟!