علی7 در حین دفن حضرت فاطمه3 طی جملههائی كوتاه، در حالی كه میگریست، چنین فرمود: خداوندا از دختر پیامبر تو راضیم، خصم، او را به تنهائی و وحشت انداخت تو او را انس بده، مردم از او بریدند تو او را پیوند ده، به او ستم كردند تو ای احكم الحاكمین درباره او داوری كن.[1]
و هم در حین دفن، خطاب به رسول خدا چنین گفت: ای رسول خدا ! فاطمه3 به تو خبر خواهد داد كه امت چگونه برای از بین بردن او همدست شدند تو از او بپرس و خبر بگیر…[2] ای رسول خدا دختر تو را از بیم دشمن نیمه شب به خاک سپردم، حق او را بردند، میراث او را گرفتند… از دشمنی خصم، به خدا شكایت میبرم و به تو در مرگ و عزای دخترت، سر سلامت باد، میگوید.[3]
[1] . همان منبع.
[2] . نهج البلاغه.
[3] . نهج البلاغه.