امير مؤمنان7 فرمودهاند:
بعد از برگشت مغرورانه و مستانهی سفيانى به شام، او در نقطهاى براى نوشيدن شراب و ارتكاب گناه و معصيت مىنشيند و ياران و پيروان خويش را نيز به انجام گناه و جنايت فرمان مىدهد. از مجلس گناه بر مىخيزد و درحالي كه در دست سلاحى دارد دستور زنا مىدهد و به يارانش مىگويد با زنان مرتكب فحشا گردند، آنگاه شكم زنان را پاره كنند و كودكان را از رحمها بيرون مىكشند و آنها مرتكب چنين شقاوتها مىگردند و هيچ كس توان باز داشتن آنان را از اين پليديها در خود نمىبيند. اينجاست كه فرشتگان، پريشان حال مىشوند و خدا فرمان ظهور قائم آل محمّد را كه از نسل من مىباشد، صادر مىكند بى درنگ خبر ظهور او در سراسر گيتى پخش مىگردد و جبرئيل در آن هنگام بر فراز صخرهاى در بيت المقدس فرود مىآيد و خطاب به جهانيان مىگويد:
﴿جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقا.﴾
حق فرا رسيد و باطل از ميان رخت بربست. همانا باطل هميشه نابود است.
اى بندگان خدا! گوش فرا دهيد آنچه را كه مىگويم: اين مهدى آل محمّد6 است كه از سرزمين مكّه خروج كرده او را اجابت كنيد. [1]
[1]. الزام الناصب، ج2، ص180 (با اندكى تصرّف).