از ابوهاشم روايت شده كه گويد: از حضرت عسكرى صلوات الله عليه از آيه ﴿ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ بِإِذْنِ اللَّـه﴾ سؤال كردم.[1]
فرمود: هر سه گروه از آل محمداند6، ظالم به نفس از آنها كسى است كه به امام معتقد نيست، مقتصد كسى است كه عارف به امام باشد، سابق به خيرات خود امام است. من پيش خود درباره مكرمتى كه به آل محمد6 داده شده فكر مىكردم: گريهام گرفت.
امام به من نگاه كرد و فرمود: عظمت شأن آل محمد بزرگتر از آن است كه به نظرت آمده، خدا را حمد كن كه تو را به ولايت آنها معتقد و متمسك كرده است. روز قيامت با آنها خوانده خواهى شد وقتى كه هر جمعيت با امامش خوانده مىشود، تو بر خيرى. [2]
[1]. مناقب: ج4 ص436.
[2]. بحار: ج50، ص254.